Varaha Kavacham Lyrics in Sanskrit – श्रीवराहकवचम्

श्रीवराहकवचम् 
आद्यं रङ्गमिति प्रोक्तं विमानं रङ्ग संज्ञितम् । 
श्रीमुष्णं वेङ्कटाद्रिं च साळग्रामं च नैमिशम् ॥ 

तोयाद्रिं पुष्करं चैव नरनारायणाश्रमम् । 
अष्टा मे मूर्तयः सन्ति स्वयं व्यक्ता महीतले ॥

श्री सूतः - 
श्रीरुद्रमुख निर्णीत मुरारि गुणसत्कथा । 
सन्तुष्टा पार्वती प्राह शङ्करं लोकशङ्करम् ॥ १॥ 

श्री पार्वती उवाच - 
श्रीमुष्णेशस्य माहात्म्यं वराहस्य महात्मनः । 
श्रुत्वा तृप्तिर्न मे जाता मनः कौतूहलायते । 
श्रोतुं तद्देव माहात्म्यं तस्मात्वर्णय मे पुनः ॥ २॥ 

श्री शङ्कर उवाच - 
श‍ृणु देवि प्रवक्ष्यामि श्रीमुष्णेशस्य वैभवम् । 
यस्य श्रवणमात्रेण महापापैः प्रमुच्यते । 
सर्वेषामेव तीर्थानां तीर्थ राजोऽभिधीयते ॥ ३॥ 

नित्य पुष्करिणी नाम्नी श्रीमुष्णे या च वर्तते । 
जाता श्रमापहा पुण्या वराह श्रम वारिणा ॥ ४॥ 

विष्णोरङ्गुष्ठ संस्पर्शात्पुण्यदा खलु जाह्नवी । 
विष्णोः सर्वाङ्गसम्भूता नित्यपुष्करिणी शुभा ॥ ५॥ 

महानदी सहस्त्रेण नित्यदा सङ्गता शुभा । 
सकृत्स्नात्वा विमुक्ताघः सद्यो याति हरेः पदम् ॥ ६॥ 

तस्या आग्नेय भागे तु अश्वत्थच्छाययोदके । 
स्नानं कृत्वा पिप्पलस्य कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ॥ ७॥ 

दृष्ट्वा श्वेतवराहं च मासमेकं नयेद्यदि । 
कालमृत्युं विनिर्जित्य श्रिया परमया युतः ॥ ८॥ 

आधिव्याधि विनिर्मुक्तो ग्रहपीडाविवर्जितः । 
भुक्त्वा भोगाननेकांश्च मोक्षमन्ते व्रजेत्ध्रुवम् ॥ ९॥ 

अश्वत्थमूलेऽर्कवारे नित्य पुष्करिणी तटे । 
वराहकवचं जप्त्वा शतवारं जितेन्द्रियः ॥ १०॥ 

क्षयापस्मारकुष्ठाद्यैः महारोगैः प्रमुच्यते । 
वराहकवचं यस्तु प्रत्यहं पठते यदि ॥ ११॥ 

शत्रु पीडाविनिर्मुक्तो भूपतित्वमवाप्नुयात् । 
लिखित्वा धारयेद् यस्तु बाहुमूले गलेऽथ वा ॥ १२॥ 

भूतप्रेतपिशाचाद्याः यक्षगन्धर्वराक्षसाः । 
शत्रवो घोरकर्माणो ये चान्ये विषजन्तवः । 
नष्ट दर्पा विनश्यन्ति विद्रवन्ति दिशो दश ॥ १३॥ 

श्रीपार्वती उवाच - 
तत्ब्रूहि कवचं मह्यं येन गुप्तो जगत्त्रये । 
सञ्चरेत्देववन्मर्त्यः सर्वशत्रुविभीषणः । 
येनाप्नोति च साम्राज्यं तन्मे ब्रूहि सदाशिव ॥ १४॥ 

श्रीशङ्कर उवाच - 
श‍ृणु कल्याणि वक्ष्यामि वाराहकवचं शुभम् । 
येन गुप्तो लभेत्मर्त्यो विजयं सर्वसम्पदम् ॥ १५॥ 

अङ्गरक्षाकरं पुण्यं महापातकनाशनम् । 
सर्वरोगप्रशमनं सर्वदुर्ग्रहनाशनम् ॥ १६॥ 

विषाभिचार कृत्यादि शत्रुपीडानिवारणम् । 
नोक्तं कस्यापि पूर्वं हि गोप्यात्गोप्यतरं यतः ॥ १७॥ 

वराहेण पुरा प्रोक्तं मह्यं च परमेष्ठिने । 
युद्धेषु जयदं देवि शत्रुपीडानिवारणम् ॥ १८॥ 

वराहकवचात्गुप्तो नाशुभं लभते नरः । 
वराहकवचस्यास्य ऋषिर्ब्रह्मा प्रकीर्तितः ॥ १९॥ 

छन्दोऽनुष्टुप् तथा देवो वराहो भूपरिग्रहः । 
प्रक्षाल्य पादौ पाणी च सम्यगाचम्य वारिणा ॥ २०॥ 

कृत स्वाङ्ग करन्यासः सपवित्र उदङ्मुखः । 
ओं भर्भवःसुवरिति नमो भूपतयेऽपि च ॥ २१॥ 

नमो भगवते पश्चात्वराहाय नमस्तथा । 
एवं षडङ्गं न्यासं च न्यसेदङ्गुलिषु क्रमात् ॥ २२॥ 

नमः श्वेतवराहाय महाकोलाय भूपते । 
यज्ञाङ्गाय शुभाङ्गाय सर्वज्ञाय परात्मने ॥ २३॥ 

स्रव तुण्डाय धीराय परब्रह्मस्वरूपिणे । 
वक्रदंष्ट्राय नित्याय नमोऽन्तैर्नामभिः क्रमात् ॥ २४॥ 

अङ्गुलीषु न्यसेद् विद्वान् करपृष्ठ तलेष्वपि । 
ध्यात्वा श्वेतवराहं च पश्चात्मन्त्र मुदीरयेत् ॥ २५॥ 

ॐ श्वेतं वराहवपुषं क्षितिमुद्धरन्तं शङ्घारिसर्व वरदाभय युक्त बाहुम् । 
ध्यायेन्निजैश्च तनुभिः सकलैरुपेतं पूर्णं विभुं सकलवाञ्छितसिद्धयेऽजम् ॥ २६॥ 

वराहः पूर्वतः पातु दक्षिणे दण्डकान्तकः । 
हिरण्याक्षहरः पातु पश्चिमे गदया युतः ॥ २७॥ 

उत्तरे भूमिहृत्पातु अधस्ताद् वायु वाहनः । 
ऊर्ध्वं पातु हृषीकेशो दिग्विदिक्षु गदाधरः ॥ २८॥ 

प्रातः पातु प्रजानाथः कल्पकृत्सङ्गमेऽवतु । 
मध्याह्ने वज्रकेशस्तु सायाह्ने सर्वपूजितः ॥ २९॥ 

प्रदोषे पातु पद्माक्षो रात्रौ राजीवलोचनः । 
निशीन्द्र गर्वहा पातु पातूषः परमेश्वरः ॥ ३०॥ 

अटव्यामग्रजः पातु गमने गरुडासनः । 
स्थले पातु महातेजाः जले पात्ववनी पतिः ॥ ३१॥ 

गृहे पातु गृहाध्यक्षः पद्मनाभः पुरोऽवतु । 
झिल्लिका वरदः पातु स्वग्रामे करुणाकरः ॥ ३२॥ 

रणाग्रे दैत्यहा पातु विषमे पातु चक्रभृत् । 
रोगेषु वैद्यराजस्तु कोलो व्याधिषु रक्षतु ॥ ३३॥ 

तापत्रयात्तपोमूर्तिः कर्मपाशाच्च विश्वकृत् । 
क्लेशकालेषु सर्वेषु पातु पद्मापतिर्विभुः ॥ ३४॥ 

हिरण्यगर्भसंस्तुत्यः पादौ पातु निरन्तरम् । 
गुल्फौ गुणाकरः पातु जङ्घे पातु जनार्दनः ॥ ३५॥ 

जानू च जयकृत्पातु पातूरू पुरुषोत्तमः । 
रक्ताक्षो जघने पातु कटिं विश्वम्भरोऽवतु ॥ ३६॥ 

पार्श्वे पातु सुराध्यक्षः पातु कुक्षिं परात्परः । 
नाभिं ब्रह्मपिता पातु हृदयं हृदयेश्वरः ॥ ३७॥ 

महादंष्ट्रः स्तनौ पातु कण्ठं पातु विमुक्तिदः । 
प्रभञ्जन पतिर्बाहू करौ कामपिताऽवतु ॥ ३८॥ 

हस्तौ हंसपतिः पातु पातु सर्वाङ्गुलीर्हरिः । 
सर्वाङ्गश्चिबुकं पातु पात्वोष्ठौ कालनेमिहा ॥ ३९॥ 

मुखं तु मधुहा पातु दन्तान् दामोदरोऽवतु । 
नासिकामव्ययः पातु नेत्रे सूर्येन्दुलोचनः ॥ ४०॥ 

फालं कर्मफलाध्यक्षः पातु कर्णौ महारथः । 
शेषशायी शिरः पातु केशान् पातु निरामयः ॥ ४१॥ 

सर्वाङ्गं पातु सर्वेशः सदा पातु सतीश्वरः । 
इतीदं कवचं पुण्यं वराहस्य महात्मनः ॥ ४२॥ 

यः पठेत्श‍ृणुयाद्वापि तस्य मृत्युर्विनश्यति । 
तं नमस्यन्ति भूतानि भीताः साञ्जलिपाणयः ॥ ४३॥ 

राजदस्युभयं नास्ति राज्य भ्रंशो न जायते । 
यन्नाम स्मरणात्भीताः भूतवेताळराक्षसाः ॥ ४४॥ 

महारोगाश्च नश्यन्ति सत्यं सत्यं वदाम्यहम् । 
कण्ठे तु कवचं बद्ध्वा वन्ध्या पुत्रवती भवेत् ॥ ४५॥ 

शत्रुसैन्य क्षय प्राप्तिः दुःखप्रशमनं तथा । 
उत्पात दुर्निमित्तादि सूचितारिष्ट नाशनम् ॥ ४६॥ 

ब्रह्मविद्याप्रबोधं च लभते नात्र संशयः । 
धृत्वेदं कवचं पुण्यं मान्धाता परवीरहा ॥ ४७॥ 

जित्वा तु शाम्बरीं मायां दैत्येन्द्रानवधीत्क्षणात् । 
कवचेनावृतो भूत्वा देवेन्द्रोऽपि सुरारिहा ॥ ४८॥ 

भूम्योपदिष्टकवच धारणान नरकोऽपि च । 
सर्वावध्यो जयी भूत्वा महतीं कीर्तिमाप्तवान् ॥ ४९॥ 

अश्वत्थमूलेऽर्कवारे नित्य पुष्करिणीतटे । 
वराहकवचं जप्त्वा शतवारं पठेद्यदि ॥ ५०॥ 

अपूर्वराज्य संप्राप्तिं नष्टस्य पुनरागमम् । 
लभते नात्र सन्देहः सत्यमेतन्मयोदितम् ॥ ५१॥ 

जप्त्वा वराह मन्त्रं तु लक्षमेकं निरन्तरम् । 
दशांशं तर्पणं होमं पायसेन घृतेन च ॥ ५२॥ 

कुर्वन् त्रिकाल सन्ध्यासु कवचेनावृतो यदि । 
भूमण्डलाधिपत्यं च लभते नात्र संशयः ॥ ५३॥ 

इदमुक्तं मया देवि गोपनीयं दुरात्मनाम् । 
वराहकवचं पुण्यं संसारार्णवतारकम् ॥ ५४॥ 

महापातककोटिघ्नं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम् । 
वाच्यं पुत्राय शिष्याय सद्वृताय सुधीमते ॥ ५५॥ 

श्री सूतः - 
इति पत्युर्वचः श्रुत्वा देवी सन्तुष्ट मानसा । 
विनायक गुहौ पुत्रौ प्रपेदे द्वौ सुरार्चितौ ॥ ५६॥ 

कवचस्य प्रभावेन लोकमाता च पार्वती । 
य इदं श‍ृणुयान्नित्यं यो वा पठति नित्यशः । 
स मुक्तः सर्व पापेभ्यो विष्णुलोके महीयते ॥ ५७॥

इति श्रीवराह कवचं सम्पूर्णम् ।

Leave a Comment